నాదొక విచిత్ర కోరిక
నేను కవిని కాదు
అవ్వలని ఆశ లేదు
కాని ఎదో రాయలని
దానిని నా మనసుతొ నింపాలని
అందరికి నా హౄదయంతొ చుపాలని
అప్పుడప్పుడు అనిపిస్తూటుంది
నాలోను ఓ కవి వున్నడని
అప్పుడు పడతనొ కలం
ఎంచుకుంటనొ మంచి స్థలం
చేస్తాను అలుపెరగని అలొచనలు
అప్పుడు వ్రాస్తనొ కవిత
అది వుంటుంది చాల ముద్దుగా
తర్వాత అనిపిస్తుంది చెత్తగా
విసిరేస్తను కోపంతొ నీరసంగా
ఇలా వ్రాశను ఎన్నెన్నో కవితలు
ఎన్ని ఆలోచనలు రంగరించిన
ఎన్ని అనుభుతులు మేళవించిన
ఎన్ని అనుభవాలు చేర్చిన
అనిపిస్తుంది అసంపుర్తిగ
ఎదో లొటని పిస్తుంది!
అది అర్ధరహిత్యమో?
సాహిత్యం రాకో?
అనుభవ లోపమో?
హౄదయం ఇమడ లెదనిపిస్తుంది
అది కవితే కాదనిపిస్తుంది
నేను కవిని కాదనిపిస్తుంది
నాలొ కవి లేడనిపిస్తుంది
అది ఆల ముగుస్తుందారోజుకి
కాని మనసు ఆగదు
మరొరోజు ఎదొ తెలియని ఆవేశం
నాలొని కవిని జాగౄతం చేస్తుంది
అది ప్రశాంతత కాని, అరాచకం కాని
నాలొని బాద కాని, సంతోషం కాని
నాకె తెలియని నాలొని ఆశనిరాశలు కాని
ఎవేవో నాలొ పొంగె అలల ఆటుపోటులు కాని
నా అనుభుతులు పంచుకొవలని పిస్తుంది
నా అలొచనలను క్రొడికరించలని పిస్తుంది
నాతొ కవిత రాపిస్తుంది
నా సమయం వౄద చెస్తుంది
నాకె అర్ధంకాని, జవాబులేని ప్రశ్న!
No comments:
Post a Comment